Wat?

De Interne Pensioenvoorziening is een boekhoudkundige verwerking. Ze wordt ook wel balansprovisie genoemd. Naast de provisie wordt er een pensioenovereenkomst gesloten tussen de vennootschap en de zelfstandig vennootschapsmandataris. In de praktijk noemt deze overeenkomst vaak “de pensioenbelofte”.  De vennootschap verbindt zich namelijk tot het storten van een overeengekomen bedrag op de pensioenleeftijd van de mandataris.  

Er wordt best gezorgd voor een evenredige verspreiding van de voorziening over enkele jaren. Een éénmalige voorziening is af te raden. In de pensioenbelofte worden best ook enkele regels opgenomen die duidelijk maken dat het niet om een loutere bezoldiging gaat. Uit de pensioenbelofte moet een bepaalde voorwaardelijkheid blijken. Zo moet duidelijk zijn dat de begunstigde geen rechten op de uitkering heeft bij een “zware fout” (bestuurdersaansprakelijkheid, dwingende reden, …).

Het spreekt voor zich dat er geen premietaks betaald moet worden. Er is immers geen verzekering maar slechts een boekhoudkundige voorziening.

Voor wie?

Bedrijfsleiders met een mandaat in de vennootschap én regelmatige en minstens maandelijkse bezoldigingen.

Uitbetaling

De Interne Pensioenvoorziening wordt pas uitgekeerd als de begunstigde zijn of haar activiteiten in de vennootschap volledig heeft stopgezet. Zoniet speelt het attractiebeginsel waardoor de voorziening fiscaal aanzien wordt als een bezoldiging. De regel is tamelijk strikt want heeft ook gevolgen op het vlak van de toegelaten arbeid.

Voor de vennootschap is de “Interne Pensioenvoorziening” op de einddatum contractueel bindend en dus afdwingbaar in hoofde van de zelfstandige.

Bij een faillissement zal de zelfstandige echter meestal achter het net vissen omdat de voorziening dan niet kan worden omgezet naar cash.